Durante sĂ©culos, a oralidade popular das rexiĂłns setentrionais de portugal conservou trazos fonĂ©ticos, gramaticais e lexicais que corresponden, na actualidade, a caracterĂsticas diferenciadoras do galego a respecto do padrĂłn lusitano. os gramĂĄticos, lexicĂłgrafos e tratadistas da metrĂłpole lisboeta combatĂ©ronas enerxicamente xa desde os inicios da tradiciĂłn gramatical portuguesa no sĂ©culo xvi. mais a maiorĂa delas, por motivos culturais, histĂłricos, sociolĂłxicos etc. conseguiu sobrevivir atĂ© aos anos finais do sĂ©culo xix ou primordios da seguinte centuria e, nalgĂșns casos, inclusive se mantiveron na nosa Ă©poca. laiovento congratĂșlase en dar a lume este estudo que aprofunda neses elementos lingĂŒĂsticos considerados hoxe marcadamente galegos, e, atĂ© non hai moito tempo, tamĂ©n idiosincrĂĄticos da lingua oral dialectal do minho e de trĂĄs os montes.
